Αρχιεπίσκοπος Αθηνών και πάσης Ελλάδος Χριστόδουλος

 Μας "υπενθυμίζει" ότι...

Ο κατά κόσμον Χρήστος Παρασκευαΐδης, ο Χριστόδουλος Αρχιεπίσκοπος Αθηνών και πάσης Ελλάδος, είναι καθημερινά στα ΜΜΕ το "πρόσωπο της ημέρας" (εάν εξαιρέσουμε την πρόσφατη υπόθεση Ζαχόπουλου) εξ' αιτίας της απρόσμενης ανίατης ασθένειας του. Ο καρκίνος του τρώει τα σωθικά. Η επιστήμονες γιατροί άλλοτε μας καθησυχάζουν και άλλοτε μας εκπλήσσουν με τις λοξοδρομημένες διαγνώσεις τους για την υγεία του αρχιεπισκόπου. Και ο χειρότερος εχθρός του δεν νομίζω να μη παρακολουθεί με ενδιαφέρον την κατάσταση της υγείας του ευχόμενος -εάν εύχεται- ότι καλύτερο. Το ίδιο εύχεται και ο "Σπορέας", ελπίζοντας σε πλήρη ανάρρωση του κ. Χριστόδουλου. Λυπάμαι να πω ότι κάτι τέτοιο ΔΕΝ ΤΟ ΒΛΕΠΩ, αλλά παρ' όλα αυτά, η ελπίδα πεθαίνει τελευταία.

Ο υπότιτλος του άρθρου έρχεται να μας δείξει τόσα πολλά στην καθημερινότητα μας και να μας εμφανίσει με τα μελανότερα χρώματα την ασύδοτη κατάσταση που επικρατεί στην Ελληνική κοινωνία και όχι μόνο.

Είδαμε σχεδόν όλοι μας την ειδική μεταχείριση που είχε ο Αρχιεπίσκοπος από την αρχή ακόμα της περιπέτειας του. Μια μεταχείριση που μέσα σ' αυτήν μπορούμε να δούμε τις δύο κατηγορίες των ανθρώπων, όπως η ελληνική κυβέρνηση τους κατατάσσει.

Ολόκληρη η... "επιστήμη" έπεσε επάνω στον Αρχιεπίσκοπο. Θα την έβγαζα από τα εισαγωγικά την λέξη, εάν φερόντουσαν εξ' ίσου και στον πολίτη τελευταίας κατηγορίας, διότι δεν υπάρχει δεύτερη και πρώτη κατηγορία, υπάρχει πρώτη και τελευταία.  "Πολλά τα λεφτά Άρη" έλεγε ο Καλογήρου στον Κούρκουλο σε γνωστή Ελληνική ταινία. Επιστήμονες από Ιαπωνία, Γαλλία, Γερμανία, Αμερική. Ειδικά εξοπλισμένη μονάδα εντατικής θεραπείας. Μεταφορά στην Αμερική με το πρωθυπουργικό αεροσκάφος και στο καλύτερο (βλέπε ακριβότερο) Νοσοκομείο του κόσμου. "Πέφτει" επάνω του η "αφρόκρεμα" του ιατρικού κόσμου, χωρίς -όπως αποδεικνύεται- αποτέλεσμα. Πειραματίζονται με ότι καινούριο υπάρχει για την καταπολέμηση της νόσου. Το κόστος;;; Πολλά, πάμπολλα εκατομμύρια. Από ποιά τσέπη;;; Όχι πάντως από την δική του. Ο Έλληνας φορολογούμενος καλείται και πάλι να βάλει το χέρι στην... τρύπια -όπως πάντα- τσέπη του.

Επιτέλους, κάποτε βγάζουμε το κεφάλι μας και έξω από το παράθυρο του Αρχιεπισκόπου, και βλέπουμε -ίσως- την πραγματικότητα. Μάνες κλαμένες, πατεράδες σε απόγνωση, γονείς με βουβό κλάμα να προσπαθούν να προσεγγίσουν τα τηλεοπτικά κανάλια να πουν τον πόνο τους. Το παιδί μας, το παιδί μας πεθαίνει, ο καρκίνος, το συκώτι του, τα νεφρά του, η καρδιά του... πρέπει επειγόντως να χειρουργηθεί στο εξωτερικό, το Ι.Κ.Α. δεν μας καλύπτει, άλλα ασφαλιστικά ταμεία μας κλείνουν την πόρτα. Η μόνη ελπίδα μας είστε εσείς των ΜΜΕ. Η δημοσιοποίηση τέτοιων θεμάτων-δραμάτων, ξυπνά -για τα μάτια- μέχρι και υπουργούς υγείας, και δείχνουν να... ενδιαφέρονται επιτέλους. Χωρίς την τηλεόραση, το "ενδιαφέρον" των υπουργών και άλλων φορέων, θα παρέμενε απλά... "ενδιαφέρον".

Πολίτες τελευταίας κατηγορίας. Και ο... πρώτης κατηγορίας; Μέχρι και κατ' οίκον επίσκεψη έχει από επιστήμονες... πρώτης κατηγορίας. Είναι κάτι που ο Χριστός δίδαξε; Τάϊζε και πότιζε τον εχθρό σου είπε ο Κύριος. Εάν και τον εχθρό σου, τί μέλει γενέσθαι στο ποίμνιο σου; Πότε έδειξε την έμπρακτη αγάπη της η "Χριστοδούλεια" εκκλησία στους γονείς εκείνους που έτρεχαν από κανάλι σε κανάλι για να ακουστεί η φωνή τους "ζητιανεύοντας" το δυσβάστακτο γι' αυτούς ποσόν που απαιτούσε η εγχείρηση του παιδιού τους; Το χέρι στην τσέπη και πάλι ο λαός το βάζει, και με τα ψίχουλα -αυτά έχει ο λαός- που μαζεύονταν, εκάλυπταν και τα έξοδα για Αμερική, Αγγλία, και όπου αλλού. Πολίτες τελευταίας κατηγορίας. Η πρώτη κατηγορία δείχνει δύναμη ψυχής μας λένε. Μέσα στο δράμα του, και τις τελευταίες στιγμές της ζωής του, δείχνει δύναμη ψυχής μας λένε. Ναί, δύναμη ψυχής. Μιά δύναμη που όταν είσαι στην χλιδή και την θαλπωρή του σπιτιού σου, με όλα τα φώτα της δημοσιότητας επάνω σου, με επισκέψεις βουλευτών, υπουργών, του πρωθυπουργού της χώρας, ακόμα και του ανωτάτου άρχοντα της χώρας, του προέδρου της Δημοκρατίας, πως να μην έχεις δύναμη ψυχής; Όση περίσσια δύναμη ψυχής και να έχει ο, πρώτης κατηγορίας, ασθενής Αρχιεπίσκοπος, άλλη τόση απόγνωση κρύβεται στην ψυχή του... τελευταίας κατηγορίας γονιού, που τρέχει στα κανάλια για να σώσει το παιδί του, διότι πολεμάει άνισα και μόνος του, επειδή η πολιτεία του έκλεισε την πόρτα, διότι δεν είναι πολίτης πρώτης κατηγορίας.

Αυτό που απομένει στην δύση της ζωής του αρχιεπισκόπου -διότι εκεί βρίσκεται δυστυχώς- είναι να αναγνωρίσει ότι σε λίγο -όπως όλοι μας άλλωστε- θα απαντήσει τον Θεό του. Μικρή ακόμα ευκαιρία έχει για να δεχτεί τον Ιησού Χριστό της Καινής Διαθήκης σαν προσωπικό του Σωτήρα, και να φωνάξει στον θρησκευόμενο λαό λέγοντας, συγνώμη, σας εξαπατήσαμε, με την θρησκεία σας υποδουλώνουμε, και σας στερούμε τον Χριστό από την ζωή σας. Σας κλείνουμε την Βασιλεία των Ουρανών με το θρησκευτικό μας σύστημα, και αναγνωρίζω την αξία των λόγων του Κυρίου που είπε για εμάς τους ιερωμένους: "επειδή σεις δεν εισέρχεσθε (στην Βασιλεία των Ουρανών) ουδέ τους εισερχομένους αφίνετε να εισέλθωσιν" (Ματθαίος: κγ' 14).

Τώρα, στο τέλος της ζωής του, πρέπει να πει ότι, ΜΟΝΟΝ Ο ΧΡΙΣΤΟΣ είναι Αυτός που μπορεί και θέλει να σώσει τον κάθε έναν αμαρτωλό που μετανοεί, και ότι, οι επίδοξοι "σωτήρες" που για αιώνες τώρα σας σερβίρουμε, δεν μπορούν ούτε την μύτη τους να δούν, πόσο μάλλον να δούν τα δικά σας προβλήματα. Σ' Αυτόν να πάτε, στον ΜΟΝΟ ΣΩΤΗΡΑ ΙΗΣΟΥ ΧΡΙΣΤΟ.

Τώρα είναι καιρός ευπρόσδεκτος, τώρα είναι ημέρα σωτηρίας και για σένα κύριε Χριστόδουλε, μην την αφήσεις να πάει χαμένη, διότι μιλάμε για αιωνιότητα. Η Βίβλος το λέει και είναι αλήθεια: "Ετοιμάσθητι να απαντήσεις τον Θεό σου" (Αμώς: δ' 12).

Εύχομαι να το κάνεις.

Μακάρι να το έκανε, έστω και στις 5.14 το πρωΐ, και να μή θεωρούσε την ψυχή ως ένα... ανέκδοτο.

Η ΚΗΔΕΙΑ ΤΟΥ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΥ ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΥ, ΕΓΙΝΕ ΜΕ ΔΗΜΟΣΙΑ ΔΑΠΑΝΗ, ΜΙΑΣ ΚΑΙ Η ΕΛΛΑΔΙΚΗ ΕΚΚΛΗΣΙΑ "ΑΔΥΝΑΤΟΥΣΕ", ΛΟΓΩ... ΦΤΩΧΙΑΣ, ΝΑ ΣΥΜΒΑΛΕΙ ΣΤΑ ΕΞΟΔΑ. ΚΑΙ ΓΙΑΤΙ ΝΑ ΤΟ ΚΑΝΕΙ; ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΚΑΙ ΟΙ ΦΟΡΟΛΟΓΟΥΜΕΝΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ.

 Παρηγοριά εξ' ύψους ευχόμαστε στους οικείους του.

Παρόλ' αυτά όμως, ενώ η Χριστιανική Ελλάδα κηδεύει τον "Χριστόδουλο της" με τιμές αρχηγού κράτους και ως εν ενεργεία πρωθυπουργού, σε άλλη γωνιά της γης υπάρχει άλλο δράμα, σιωπηρό, πολύ σιωπηρό.

 Η φωτογραφίες μιλάνε με την σιωπή τους...

Το εγκαταλελειμμένο νήπιο από το Σουδάν, πεταμένο και αφημένο να πεθάνει δίχως τις "Χριστοδούλειες" τιμές. Πίσω του ακριβώς το όρνιο (Γύπας) περιμένει τον θάνατο του μικρού για να τον... "κηδέψει".

Μόνο το "παραμύθι" αυτό (η Μίτρα) που είχε στο κεφάλι του ο Χριστόδουλος, θα μπορούσε, εάν πουλιόταν, να αποτρέψει το ξέσκισμα της σάρκας χιλιάδων μικρών παιδιών από τα όρνια.

Να την χαιρόμαστε τέτοια "Χριστιανική" χώρα και θρησκεία.

Εκτύπωση / Print

Home

www.sporeas.com   www.sporeas.gr   www.sporeas.eu