Σηκωθείσα δε η Μαριάμ εν ταις ημέραις ταύταις, υπήγε μετά σπουδής εις την ορεινήν εις πόλιν Ιούδα, 
και εισήλθεν εις τον οίκον Ζαχαρίου και ησπάσθη την Ελισάβετ. 
Και ως ήκουσεν η Ελισάβετ τον ασπασμόν της Μαρίας, εσκίρτησε το βρέφος εν τη κοιλία αυτής· και επλήσθη Πνεύματος Αγίου η Ελισάβετ 
και ανεφώνησε μετά φωνής μεγάλης και είπεν· Ευλογημένη συ εν γυναιξί και ευλογημένος ο καρπός της κοιλίας σου. 
Και πόθεν μοι τούτο, να έλθη η μήτηρ του Κυρίου μου προς με; 
Διότι ιδού, καθώς ήλθεν η φωνή του ασπασμού σου εις τα ώτα μου, εσκίρτησεν εν αγαλλιάσει το βρέφος εν τη κοιλία μου. 
Και μακαρία η πιστεύσασα, διότι θέλει γείνει εκπλήρωσις των λαληθέντων προς αυτήν παρά Κυρίου.
Και είπεν η Μαριάμ· Μεγαλύνει η ψυχή μου τον Κύριον 
και ηγαλλίασε το πνεύμά μου εις τον Θεόν τον Σωτήρά μου, 
διότι επέβλεψεν επί την ταπείνωσιν της δούλης αυτού. Επειδή ιδού, από του νυν θέλουσι με μακαρίζει πάσαι αι γενεαί· 
διότι έκαμεν εις εμέ μεγαλεία ο δυνατός και άγιον το όνομα αυτού, 
και το έλεος αυτού εις γενεάς γενεών επί τους φοβουμένους αυτόν.
Ενήργησε κραταιώς διά του βραχίονος αυτού· διεσκόρπισε τους υπερηφάνους κατά τα διανοήματα της καρδίας αυτών.
Εκρήμνισε δυνάστας από θρόνων και ύψωσε ταπεινούς,
πεινώντας ενέπλησεν από αγαθά και πλουτούντας εξαπέστειλε κενούς.
Εβοήθησεν Ισραήλ τον δούλον αυτού, ενθυμηθείς το έλεος αυτού,
Καθώς ελάλησε προς τους πατέρας ημών, προς τον Αβραάμ και προς το σπέρμα αυτού εις τον αιώνα.