NAME: kanitakis manos
COUNTRY: greece
mail: manosnicolas@yahoo.gr
Date: Tuesday December 20, 2011
Time: 09:20:24 AM

ΕΡΩΤΗΣΗ: ΑΓΑΠΗΤΟΙ ΚΥΡΙΟΙ ΣΑΣ ΠΑΡΑΚΑΛΩ ΠΑΡΑ ΠΟΛΥ ΕΠΕΙΔΗ ΜΟΥ ΑΡΕΣΕΙ Η ΣΕΛΙΔΑ ΣΑΣ ΕΑΝ ΘΕΛΕΤΕ ΔΩΣΤΕ ΜΟΥ ΜΙΑ ΕΙΛΙΚΡΙΝΗ ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΓΙΑΤΙ ΚΑΠΟΙΟΣ ΦΙΛΟΣ ΟΤΑΝ ΤΟΥ ΕΙΠΑ ΟΤΙ ΔΙΑΒΑΖΩ ΤΟΝ ΣΠΟΡΕΑ ΜΟΥ ΕΙΠΕ ΟΤΙ ΕΙΣΤΕ ΠΡΕΤΕΣΤΑΝΤΕΣ ΠΕΝΤΗΚΟΣΤΙΑΝΟΙ. ΕΠΕΙΔΗ ΕΧΩ ΜΠΕΡΔΕΥΤΕΙ ΒΟΗΘΗΣΤΕ ΜΕ. ΑΥΤΟΣ Ο ΦΙΛΟΣ ΕΧΕΙ ΣΧΕΣΕΙ ΜΕ ΜΙΑ ΟΡΓΑΝΩΣΗ Ο ΣΩΤΗΡ ΣΤΗΝ ΑΘΗΝΑ. ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΟΙ; ΠΕΡΙΜΕΝΩΝΤΑΣ ΤΗΝ ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΣΑΣ, ΣΑΣ ΧΑΙΡΕΤΩ ΚΑΙ ΣΑΣ ΕΥΧΟΜΑΙ ΝΑ ΕΙΣΤΕ ΠΑΝΤΑ ΚΑΛΑ. ΚΑΝΙΤΑΚΗΣ ΜΑΝΟΣ.

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Αγαπητέ Μάνο,

Χαίρομαι που είσαι τακτικός αναγνώστης του «Σπορέα» και θα χαρώ επίσης να σου λύσω τις απορίες που σε «μπερδεύουν». Κατ’ αρχήν, εφόσον οικοδομείσαι με τόν «Σπορέα» δέν καταλαβαίνω την εμμονή του... «φίλου» σου για τό ότι είμαι Πεντηκοστιανός ή όχι και κατά συνέπεια η αλήθεια εάν προέρχεται από Πεντηκοστιανούς δέν θα πρέπει να την δεχόμαστε, ενώ εάν προέρχεται από Ορθόδοξους τότε να την δεχθούμε. Αυτό είναι σάν να σου λέει ο εν λόγω «φίλος» σου. Όμως, για δική σου ενημέρωση, ΟΧΙ, δέν ανήκω στην Εκκλησία της Πεντηκοστής όπως δέν ανήκω και στην Ορθόδοξη Εκκλησία, αν και έχω φίλους -και μάλιστα αγαπητούς- από τις εν λόγω εκκλησίες. Εξ’ άλλου, εάν ο «φίλος» σου διάβαζε την «Ταυτότητα» μας και την «Πίστη» μας, τότε θα γνώριζε τί εστί «Σπορέας».

Αγαπητέ φίλε Μάνο, θέλω να επαναλάβω ότι αηδίασα με αυτή την τακτική κάποιων εθελοτυφλούντων ορθοδόξων, όπου για να σκεπάσουν την απιστία τους στόν Έναν και μοναδικό Θεό και Σωτήρα Ιησού Χριστό, πιστεύοντας και επικαλούμενοι τα είδωλα και τόν κάθε απίθανο «άγιο», δέν διστάζουν να αμαυρώνουν όποιον λέει και γράφει τήν ΑΛΗΘΕΙΑ, προσάπτοντάς του την ετικέτα του αιρετικού. Φτάνει πιά.

Αυτόν τόν «φίλο» σου (τα εισαγωγικά που πάντα βάζω στόν «φίλο» σου καταλαβαίνεις τί υπονοούν και άν πρόκειται για πραγματικό σου φίλο) να του πείς ότι η τυφλή του υποδούλωση στην παραεκκλησιαστική οργάνωση «Ο ΣΩΤΗΡ» δέν τόν ωφελεί, απεναντίας τόν βλάπτει διότι είναι μακράν απ’ την αλήθεια του Ευαγγελίου.

Εφόσον όμως ο λόγος είναι και για την οργάνωση «Ο ΣΩΤΗΡ», όπου ανήκει ο «φίλος» σου που θεωρεί τόν «Σπορέα» αιρετικό και όχι τόν «ΣΩΤΗΡ», ας δούμε περιληπτικά τί εστί «ΣΩΤΗΡ».

Γι’ αυτούς τους παρεκκλησιαστικούς (αθεολόγητους)«θεολόγους», η είσοδος του πιστού στόν Παράδεισο, προϋποθέτει χάρισμα της περιουσίας τους στην οργάνωση, ειδάλλως «κλάψτα Χαράλαμπε», αν δέν δώσεις είσαι για την κόλαση!!!

Το έτος 1907 μιά ομάδα «θεολόγων» δέθηκε με σκοπό την δημιουργία μιάς αδελφότητας. Τό έτος 1911 ιδρύσανε την «Ζωή Αδελφότης Θεολόγων». Τα μέλη της αυξάνονταν συνεχώς ενώ τους επιβλήθηκε η υποχρεωτική αγαμία και μάλιστα με φρικτούς όρκους.

Πολλές οι κρυφές αμαρτίες τους, και κατά τό έτος 1959 διαιρέθηκαν. Από την πρώτη παρασυναγωγή ξεπετάχθηκε η δεύτερη, η οποία ονομάσθηκε «Αδελφότης Θεολόγων ο Σωτήρ». Δέν βλέπουμε να υπάρχει την εποχή εκείνη πλουσιότερη αδελφότητα στην πάμφτωχη και δύστυχη Ελλάδα. Παπάδες, γεροντο-θεολόγοι και υπηρέτες, βγαίνοντας –εχθρικότατα- από τους κόλπους της «Ζωής», ίδρυσαν το 1959 δικό τους Σωματείο με την επωνυμία «Ο ΣΩΤΗΡ». Οι μέν επαναστάτησαν ενάντια στους δέ, και επέβαλαν σε αρκετά νέα μέλη τους να χωρίσουν τις γυναίκες τους για να ενταχθούν στο Σωματείο–Οργάνωση τους. Από τότε άρχισε και η λυσσαλέα επίθεση των «Σωτηρικών» ενάντια στους «Ζωϊκούς» και αντίστροφα. Η φαγωμάρα των «εν Χριστώ αδελφών» έφτασε δυστυχώς μέχρι τις αίθουσες των δικαστηρίων, όπου και έπεσαν οι μάσκες της «ηθικής» τους. Εκεί αποδείχθηκε ότι, οι «ηθικοί θεολόγοι» φαγώνονταν για χρυσές λίρες και για συγγραφικά δικαιώματα των εκδόσεων τους. Η δίψα αυτών τών άθλιων «θεολόγων» για τό χρυσάφι καθώς και τό «θεολογικό μίσος» τους, δέν περιγράφεται.

Με την ίδρυση κάποιου Σωματίου (είς βάρος πάντα του ξυπόλυτου Ιησού), μπορούν να θησαυρίζουν οι παπαδοκαλογεροθεολόγοι, διότι, δέν πληρώνουν φόρους, ούτε φόρο αποδοχής κληρονομιάς από τα θύματά τους, που καρπώθηκαν και καρπώνονται τις περιουσίες τους. Θυμήσου τα παραπάνω που έγραψα για τους «Ζωϊκούς» και «Σωτηρικούς», ότι: «η είσοδος του πιστού στόν Παράδεισο, προϋποθέτει χάρισμα της περιουσίας τους στην οργάνωση».

Στις 19 Ιουνίου του 1964, ο Αθηναϊκός Τύπος έγραφε για την πολύκροτη δίκη της αδελφότητας, τα εξής:

«Ο Εισαγγελέας κ. Β. Παππάς έδωσε την εικόνα της ιδιοτύπου αυτής Αδελφότητος η «Ζωή» η οποία φέρει εξωτερικώς τό ένδυμα του Σωματείου και εσωτερικώς αποτελεί ένα Παρακράτος, όπου οι υπήκοοι του δέν προσφέρουν μόνον τα υπάρχοντά τους, αλλά και τά μέλλοντα ν’ αποκτήσουν. Εισοδήματα, εργασία χειρωνακτική, πατρικές περιουσίες. Και ενώ τα απλά μέλη προσεύχονται για τη μεταθανάτιο απολαυή τους, οι αξιωματούχοι τους απολαμβάνουν τη ματαιότητα του κόσμου με κούρσες, βίλες και εξοχικές επαύλεις».

Στην κατάσταση του σκληρού της εποχής εκείνης νομίσματος, οι «άγιοι» χρυσοθήρες της αδελφότητας κέρδιζαν πολλά εκατομμύρια δραχμές εις βάρος πάντα του αφελούς μέλους τους και του περιοδικού τους που εξέδιδαν. Δικαίως λοιπόν τους κατέκριναν, ότι: «οι παραεκκλησιαστικές στην εβδομαδιαία δράση τους είναι “Ιησουΐτες”, (ενώ) την Κυριακή μεταβάλλονται σε “Ορθόδοξους” της Κυριακής μπροστά στά μυστήρια και την θεία κοινωνία». Ο Κορινθίας Παντελεήμων υποστήριζε ότι έχασαν οι τοιούτοι την πνευματική τους κατάσταση και έριξαν τό βάρος τους στις περιουσίες τών μελών τους και συνέταξαν μεγάλες διαθήκες από ευσεβείς πλούσιους με κληρονόμους τις παραεκκλησιαστικές εκείνες οργανώσεις. Και συνεχίζει ο Παντελεήμων: «Εκεί μέσα εκαλλιεργήθησαν με μαεστρίαν ο φανατισμός, τό μίσος, η διαβολή, η συκοφαντία, ο νεοφαρισαϊσμός».

Καί άλλα στοιχεία για την δράση και τις ρεμούλες των «Ζωϊκο-Σωτηρικών» οργανώσεων, έχουμε στη συνέχεια.

Οι αρχιμανδρίτες της οργάνωσης «Ζωή» Σωκράτης Αναζηλής και Γεώργιος Δημόπουλος, (ο δεύτερος ήταν προϊστάμενος του «Σωτήρα») με το πρόσχημα της εξομολόγησης έπεισαν την χήρα Β. Καρδαροπούλου να δωρίσει μετά τόν θάνατό της την οικία της στόν Σύλλογο «Απόστολος Παύλος» των Αθηνών. Η πράξη συμβολαίου έγινε από τόν συμβολαιογράφο Γ. Φιλιππίδη με αριθμό 11178. Οι δύο αυτοί πανούργοι αρχιμανδρίτες επλάνησαν και τόν Αθανάσιο Γεωργατζά με την σύζυγό του, να δωρίσουν και πάλι στόν «Απόστολο Παύλο» τό οικόπεδό τους 1800 τετρ. μέτρων, όπου με τόν ίδιο συμβολαιογράφο και με το υπ’ αριθμ.2071/12-2-40 συμβόλαιο καρπώθηκαν τον κόπο του αφελούς ζεύγους. Και πάλι οι ίδιοι κομπογιαννίτες «άγιοι» προσπάθησαν να πάρουν από τόν Δήμο Παγασσών ένα μέρος από τό μεγάλο οικόπεδο της Πλατείας Ρήγα Φερραίου, για να κτίσουν μιά ιδιαίτερη Εστία. Όταν όμως απέτυχαν του σκοπού τους, εφόσον δέν μπορούσε το οικόπεδο να τους παραχωρηθεί, τότε κατηγόρησαν άδικα τόν Μητροπολίτη τους ότι τους «χάλασε την δουλειά». Οι κληρικοί της οργάνωσης πείθουν τους αφελείς εξομολογούμενους να γράψουν τις περιουσίες τους «δια την σωτηρίαν της ψυχής των» στό όνομα της Αδελφότητας.

Τα μέγαρα της καλοπέρασης των κηφήνων της «Ζωής» στην Αγία Παρασκευή, που βρίσκονται μέσα στις 40.000 πήχες με πεύκα, που τους δώρισε ο Δημ. Τερζόπουλος, είναι και η αιτία που ο Τερζόπουλος από δωρητής έγινε μέγας πολέμιος τους.

Πρό καιρού, ο πρώην Αθηνών, ο δεύτερος της Χρυσοπηγικής «τρόικας», τότε μητροπολίτης Δημητριάδος-Βόλου, δήλωνε στο ποίμνιο του: «Δώστε λάδι για να κερδίσετε παράδεισο». Το λάδι τό ήθελε να το στείλει στα διψασμένα καντήλια των Αγίων Τόπων και του Παναγίου Τάφου, όπου θα τό έπαιρνε από τους αφελείς πιστούς του. Αυτός όμως παράλληλα ήταν εκείνη την εποχή ιδιοκτήτης τεσσάρων κινηματογράφων στην Αθήνα, όπου έπαιζαν ταινίες πορνό(!). Αυτά και άλλα πολλά συμβαίνουν στις οργανώσεις αυτές.

Οι «σωτήρες» του «ΣΩΤΗΡΑ» μήνυσαν τους εκπρόσωπους της «ΖΩΗΣ» Δημ. Κωτσάκη, Ι. Καρατζά και Ι. Κολιτσάρα για παρακράτηση 100.000 λιρών από τα συγγραφικά δικαιώματα της Ερμηνείας Καινής Διαθήκης του Παν. Τρεμπέλα ο οποίος παράτησε την «ΖΩΗ» και εντάχθηκε στους κόλπους του «ΣΩΤΗΡΑ». Το ποσόν των 100.000 λιρών αποκάλυψαν και τα επιχειρηματικά αποτελέσματα των αρχι-παραεκκλησιαστικών οργανώσεων «ΖΩΗ» και «ΣΩΤΗΡΑ». Οι μηνυθέντες στην δίκη της 19^ης Ιουνίου του 1964 τιμωρήθηκαν με φυλάκιση 45 ημερών.

Επίσης, ο δικτάτορας Παττακός που ήταν ανώτατο μέλος Μασωνικής Στοάς, ήταν και επίλεκτο μέλος των πανίσχυρων θρησκευτικών οργανώσεων «ΖΩΗ» και «ΣΩΤΗΡΑ», που είχαν στενούς δεσμούς με τό παλάτι και την CIA, και αργότερα έγιναν στυλοβάτες του στρατιωτικού καθεστώτος.

Από αυτά τα λίγα αγαπητέ Μάνο, τα οποία και σταχυολόγησα από τό αξιόλογο βιβλίο “OPU DEIS” του γνωστού συγγραφέα Δρ. Γεώργιου Μουστάκη, «ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΟΡΟΣ», μπορούμε να καταλάβουμε ποιός άραγε είναι αιρετικός, ο «Σπορέας» ή μήπως ο «ΣΩΤΗΡ» που ο εν λόγω «φίλος» σου εφιστά την προσοχή σου για την Ιστοσελίδα μας;

Τέλος, θα παρατήρησες πιστεύω φίλε Μάνο, ότι, ουδέποτε υποστήριξα κάποια ιδιαίτερη εκκλησία, αλλά αυτό που τονίζω είναι ότι μόνο στόν Ιησού Χριστό υπάρχει η Σωτηρία, άσχετα που κάποιοι «φίλοι» αντί για την ΣΩΤΗΡΙΑ του Ιησού Χριστού προτιμούν την πλάνη του παραεκκλησιαστικού «ΣΩΤΗΡΑ».

Και πάλι εδώ είμαι αγαπητέ μας φίλε για οτιδήποτε θελήσεις.

Ευχαριστούμε για την επικοινωνία.

ΕΡΩΤΗΣΗ: ΚΑΛΗΣΠΕΡΑ "ΚΥΡΙΕ" ΠΑΡΑΚΑΛΟΥΜΕ ΝΑ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΤΟΠΟΙ ΚΑΤΩ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΑΘΕ ΣΟΥ ΑΝΑΡΤΗΣΗ ΩΣΤΕ ΝΑ ΓΡΑΦΟΥΜΕ ΤΑ ΣΧΟΛΙΑ ΜΑΣ ΚΑΙ ΝΑ ΜΗΝ ΑΚΟΥΜΕ ΚΑΙ ΔΙΑΒΑΖΟΥΜΕ ΤΗΝ ΓΝΩΜΗ ΣΟΥ ΚΑΙ ΟΤΙ ΣΟΥ ΑΡΕΣΕΙ ΕΣΕΝΑ.

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Αγαπητέ φίλε... Ζαχαροβουτηρο-Μπεμπέ,

Όταν θα σου βάλω «τό όπλο στό κεφάλι» υποχρεώνοντάς σε να παρακολουθείς την κάθε μου ανάρτηση και να διαβάζεις την γνώμη μου και ότι άλλο μου αρέσει, τότε να απαιτήσεις «τόπο» για να γράφεις την κάθε βλακεία σου. Γιατί βλακεία; Διότι έδειξες μόλις από την πρώτη σου «ανάρτηση» τί κρύβεις μέσα σου. Το άκουσες αυτό... «κύριε»;

Πόσα ακόμα απίθανα από απίθανους τύπους θα ακούσω Θεέ μου;

Πέραν τούτου φίλε, θέλεις να αναρτάς σχόλια; Συνέβαλε και εσύ στον αγώνα αυτό. Βοήθησε αν μπορείς να κατασκευαστεί αυτό που θέλεις, διότι έτοιμα όταν τα περιμένουμε και έχουμε και... απαιτήσεις κιόλας, τότε σωστά αποκαλούμεθα «Ζαχαροβουτηρο-Μπεμπέδες».

Ευχαριστούμε για την επικοινωνία.

NAME: Νίκος Μ
COUNTRY: greece
mail: nikoscem56(at)gmail(dot)com
Date: Thursday December 01, 2011
Time: 05:18:07 AM

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: *** ολόκληρη η ερώτηση και η απάντηση μας βρίσκεται ακριβώς κάτω από το εν λόγω άρθρο μας ΕΔΩ.

Ευχαριστούμε για την επικοινωνία.

NAME: Σπύρος
COUNTRY: Ελλάδα
mail: spykal@ymail.com
Date: Tuesday November 22, 2011
Time: 10:12:04 AM

ΕΡΩΤΗΣΗ: Αδελφοί μου χαίρετε και υγιαίνετε. Δεν είμαι φανατικός οπαδός οποιασδήποτε ομολογίας. Είμαι ένας ουτιδανός, αμαρτωλός και ανάξιος και προσπαθώ να ακολουθώ τον Θεό και Σωτήρα μου Ιησού Χριστό. Αδελφοί μου, το site σας στάζει 'ευσεβές' ΜΙΣΟΣ. Σκοπός σας δεν φαίνεται να είναι η σωτηρία των ψυχών σας και των ψυχών των συνανθρώπων σας, αλλά η εξύβριση και ο εξεφτελισμός των ορθόδοξων κληρικών. Νομίζεται ότι έτσι εκπέμπεται χριστιανική αγάπη; Νομίζεται ότι έτ σι ελκύετε αναγνώστες; Προσεύχομαι και παρακαλώ τον Κύριο Ιησού να λυπηθεί κι εμένα κι εσάς.

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Αγαπητέ Σπύρο,

Σέβομαι την άποψη σου και σ’ ευχαριστώ που μπήκες στόν κόπο να την μοιραστείς μαζί μας. Το ζητούμενο όμως, δέν είναι αγαπητέ μου η εκ’ μέρους μας «εξύβριση και ο εξευτελισμός των ορθόδοξων κληρικών» όπως μας κατηγορείς, (αυτοί εξυβρίζονται από μόνοι τους με τα έργα τους), αλλά η «εξύβριση και ο εξευτελισμός του Λόγου του Θεού και τών Αγίων Αποστόλων του Ιησού Χριστού εξ’ αιτίας (κάποιας μερίδας) των ορθόδοξων κληρικών».

Τί εννοώ;

Απ’ ότι παρατήρησες (εάν το παρατήρησες), καυτηριάζουμε τα κακώς κείμενα κάποιων παπάδων, που είτε είναι «παπαδιές», είτε παιδεραστές, είτε κλέπτες, είτε πόρνοι, είτε ψεύτες και απατεώνες (βλέπε "άγιο" φώς)... και δέν συμμαζεύεται. Η απατηλή θρησκεία, η οποία αντιστρατεύεται τόν Λόγο του Θεού, αποτέλεσμα έχει αυτά τα παραπάνω και πολύ περισσότερα. Οι παπάδες –που σημειωτέον είναι ξένοι και παρείσακτοι ώς πρός τό Βιβλικό πολίτευμα- αξιώνουν ότι είναι «διάδοχοι των Αποστόλων», και κατά συνέπεια γαλούχησαν αυτόν τόν δύσμοιρο ελληνικό λαό με αυτή τήν άποψη. Είναι το λιγότερο βλασφημία αυτός ο ισχυρισμός (φαντάσου Απόστολο Χριστού κλέφτη, πόρνο, "τοιούτο" κ.λ.π) και επόμενο είναι ότι δέν θα ασχολούμασταν μαζί τους εάν δέν υποστήριζαν την -βλάσφημη για τόν Θεό- Αποστολική διαδοχή. Ετύφλωσαν την διάνοια και την ψυχή του «ευσεβούς και Χριστεπώνυμου πληρώματός» τους, και δεσπόζουν στίς συνειδήσεις τους με τό ευτελές πρόσχημα της Αποστολικής διαδοχής, με συνέπεια να κάνουν ότι θέλουν δίχως να δίνουν λογαριασμό σε κανέναν. Λογαριάζουν όμως «δίχως τόν Ξενοδόχο», διότι ο Θεός δέν εμπαίζεται. Αυτοί είναι φίλε μας που δέν ενδιαφέρονται για την σωτηρία των ψυχών και όχι εμείς. Πώς μπορεί φίλε μου κάποιος σώφρων Χριστιανός να ανεχθεί και να εκκολάπτει αυτή την παπαδική κατάντια; Πώς μπορεί φίλε μου κάποιος σώφρων Χριστιανός να υποστηρίξει ότι στόν «Σπορέα» προβαίνουμε στην «εξύβριση και στον εξευτελισμό των ορθόδοξων κληρικών»; Εφ’ όσον λέμε την αλήθεια και μόνο την αλήθεια, δίχως ανυπόστατες κατηγορίες, πώς μπορείς και υποστηρίζεις φίλε μας Σπύρο ότι στάζουμε ένα «ευσεβές» ΜΙΣΟΣ; Το μίσος φίλε στάζει στό ψεύδος και όχι στήν αλήθεια, την οποίαν προβάλουμε επί σειρά ετών στον «ΣΠΟΡΕΑ» και ουδέποτε ετόλμησε κάποιος θιγόμενος παπάς να φέρει τις αντιρρήσεις του, παρά μόνον οι "διαμαρτυρίες" προέρχονται από υποχείρια και εθελοτυφλούντες οπαδούς των παπάδων και μόνο.

Ο Κύριος μας Ιησούς Χριστός όταν έλεγε τους τότε θρησκευόμενους «γεννήματα εχιδνών» (κοινώς φίδια φαρμακερά), «υποκριτές», «παιδιά του διαβόλου» (πατέρα σας έχετε τόν διάβολο), και τόσα άλλα, δέν έσταζε «ευσεβές» ΜΙΣΟΣ, αλλά τούς έλεγε τήν αλήθεια, διότι, όχι μόνον έβλεπε αλλά και γνώριζε την καρδιά του καθενός τους... καθώς και την δική μας. Εμείς εδώ δέν γνωρίζουμε την καρδιά του κάθε παπά (αυτήν ο Θεός την γνωρίζει) όμως τουλάχιστον βλέπουμε το φαινόμενο και σ’ αυτό μένουμε καυτηριάζοντας ότι ξένο και παρείσακτο εισχώρησαν οι παπάδες με την θρησκεία τους μέσα στην Αγία Γραφή, βαπτίζοντας «Ιερά Παράδοση» τήν όποια αντιβιβλική τους ύπαρξη.

Κεφάλαιο δέ τούτων, δέν είναι ότι «το Site μας στάζει 'ευσεβές' ΜΙΣΟΣ», αλλά ότι στον «Σπορέα» λέμε τα πράγματα με τ’ όνομά τους... δίχως περιστροφές.

Τέλος, επειδή υπάρχει πληθώρα Ελληνικών Χριστιανικών Ιστοσελίδων που μπορεί κάποιος να διαβάσει για την σωτηρία της ψυχής του (κάτι το οποίο «δέν είναι σκοπός μας»(;!) όπως μας κατηγορείς), δέν νομίζεις φίλε μας αγαπητέ ότι θα πρέπει επιτέλους να υπάρξει και αυτό το Site που να μπορεί να κτυπά «το καρφί στό πέταλο» δίχως να φοβάται οποιονδήποτε παπά και δεσπότη με την βυζαντινή και αντιβιβλική μαγκούρα του, παρά μόνον τόν Άγιο Θεό; Ότι η Βίβλος αγαπητέ μου καυτηριάζει, στόν «ΣΠΟΡΕΑ» δέν μπορούμε να το γαργαλάμε.

Ευχαριστούμε για την επικοινωνία.

NAME: Ενδουάρδος
COUNTRY: πλανήτης Γη
mail:
Date: Monday November 07, 2011
Time: 12:35:39 PM

ΕΡΩΤΗΣΗ: Καλησπέρα σας κ. Οικονομίδη. Διαβάζοντας κάποια πράγματα στην ιστοσελίδα σας μου δημιουργήθηκε μια απορία: Τι ήταν αυτό που έκανε τον πρώην κληρικό Χαραλαμπάκη ν' απαρνηθεί όσα μέχρις εκείνη τη στιγμή ο ίδιος κήρυττε; Έχω ακούσει ότι συζητώντας μαζί του κι επεξηγώντας του τον μοναδικό τρόπο λατρείας κάποιος ιεραπόστολος, μπόρεσε να κατανοήσει τη λάθος επιλογή της ζωής του. Παρ' όλ' αυτά δεν ακολούθησε τη συγκεκριμένη οδό, αλλά προτίμησε ο ίδιος να "ιδρύσει" το δικό του τρόπο λατρείας. Έχετε ακούσει κάτι επ' αυτού; Σας ευχαριστώ για τις όποιες πληροφορίες.

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Αγαπητέ φίλε,

Αυτό που έκανε τον Στυλιανό Χαραλαμπάκη να αφήσει τις τάξεις του ιερατείου, ήταν η αλήθεια της Αγίας Γραφής την οποία καί γνώρισε αλλά καί δέχθηκε. Ο ίδιος –σε επιστολή του στην Αρχιεπισκοπή Αθηνών- γράφει τα παρακάτω.

Το ότι ακολούθησε μετέπειτα «δικό του τρόπο λατρείας» όπως γράφεις, δέν βλέπω να ισχύει αυτό, διότι ο τρόπος λατρείας είναι ο ίδιος σε αναγεννημένους Χριστιανούς, δηλαδή: «Εν Πνεύματι και Αληθεία».

Η διατήρηση των εικόνων του Χριστού και της Παναγίας στην αίθουσα συναθροίσεων τους, δέν ήταν για λατρεία και προσκύνηση, αλλά, όπως ο ίδιος έλεγε, τις διατηρούσε για τον λόγο ότι είχε σκοπό να πλησιάσει περισσότερο τους ορθόδοξους, και –ώς γνωστόν- ο ορθόδοξος όταν βρεθεί σε οίκο δίχως τις εν λόγω εικόνες, «χάνει τά νερά του». Όσοι πέρασαν από την αίθουσα εκείνη, διδάχθηκαν ότι αυτές οι εικόνες είναι μόνο για ενθύμηση του Κυρίου και της Μητρός Του, και όχι ώς αντικείμενα λατρείας ή ποιό σωστά, ειδωλολατρείας. Εάν αυτό εννοείς ώς «δικό του τρόπο λατρείας» τότε δέν είναι σωστός ο ισχυρισμός σου.

NAME: ΑΠΟΣΤΟΛΗΣ
COUNTRY: ΕΛΛΑΔΑ
mail: TO..._GA.....@HOTMAIL.COM
Date: Monday September 19, 2011
Time: 08:34:21 AM

ΕΡΩΤΗΣΗ: Κύριε Οικονομίδη συγχαρητήρια για την προσπάθειά σας να διαδώσετε την αλήθεια για τον Λόγο του Θεού καθώς και να υπενθυμίζετε ότι το Σωτήριο έργο του Θεού για τους ανθρώπους έχει ολοκληρωθεί επάνω στο σταυρό με το ένδοξο ΤΕΤΕΛΕΣΤΑΙ. Συνεπώς ΚΑΝΕΙΣ άνθρωπος δεν μπορεί να προσθέσει κάτι σε αυτό που ο Θεός έχει ολοκληρώσει. Ο Λόγος του Θεού (ΑΓ. ΓΡΑΦΗ) είναι συγκεκριμένος καθώς και τέλειος και οτιδήποτε άλλο εφαρμόζεται πέραν από τον Λόγο του Θεού θα πρέπει να καταδικάζεται. Και γι αυτό και πάλι συγχαρητήρια.

Οι ερωτήσεις: 1) -Γιατί ο Θεός στην Π.Δ φαίνεται να είναι θεός οργής; -Γιατί ο Θεός σε κάποια παράβαση ή παρακοή του ανθρώπου υπήρχε ο θάνατος ως τιμωρία; -Για όσους δεν ήταν λαός του Θεού εκείνη την εποχή (εθνικοί) τί γινόταν με τον θάνατό τους , αφού δεν είχαν την δυνατότητα να γνωρίσουν τον Θεό. 2) Τί γίνεται με τα παιδιά του 3ου κόσμου....; (πολλές φορές μιλάω με φίλους και σε αυτό το σημείο όταν με ρωτάν δεν ξέρω τι να πώ. ερωτήσεις όπως: γιατί ο θεός επιτρέπει αυτή την κατάσταση ή εάν υπάρχει τρόπος να σωθούν) Σας ευχαριστώ εκ των προτέρων. Με αγάπη Κυρίου Απόστολος Γ.

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Αγαπητέ Απόστολε,

Κατ’ αρχήν σ’ ευχαριστώ για τα καλά σου λόγια, που είναι και η ανταμοιβή σ’ αυτό το δύσκολο και υπεύθυνο έργο το οποίον ανέλαβα. Εφόσον παρατήρησες ότι το Σωτήριο Έργο έχει τελειώσει στον Σταυρό πλέον, δέν μπορώ να μήν αναφερθώ και πάλι (για πολλοστή φορά) σ’ αυτό το Έργο. Ο Έλληνας –και όχι μόνο- θα πρέπει επιτέλους να απαγκιστρωθεί από το αντιΒιβλικό παπαδικό ράσο και να προσκολληθεί στον Έναν και μοναδικό Σωτήρα του κόσμου, στον Κύριο και Θεό μας ΙΗΣΟΥ ΧΡΙΣΤΟ. Αυτός μόνο ήταν, είναι και θα είναι, ο μόνος ικανός για να σώσει ολοκληρωτικά την ανθρώπινη ψυχή, και σ’ Αυτόν μόνο μπορεί η κάθε ψυχή να προστρέξει ζητώντας Τον να γίνει προσωπικός Σωτήρας του. Πράγματι, το ΤΕΤΕΛΕΣΤΑΙ επάνω στον Σταυρό μιλά από μόνο του και σε συνδυασμό με την Αλήθεια του Ευαγγελίου μπορούμε να καταλάβουμε και να αναγνωρίσουμε ότι το παπαδικό σύστημα είναι ξένο ώς πρός τον Λόγο του Θεού και παρείσακτο για την σωτηρία του ανθρώπου. Απεναντίας, όταν επιμένουμε να κατατρέχουμε σ’ αυτούς, βάζουμε σε σίγουρο κίνδυνο την ίδια μας την αιώνια σωτηρία.

Έρχομαι στα ερωτήματά σου.

Στην πρώτη ερώτηση σου, γιατί άραγε ο Θεός να φαίνεται Θεός οργής στην Π.Δ., πρέπει να σου υπενθυμίσω, ότι, ο Θεός είναι πάντα ο Ίδιος και δέν αλλάζει. Καί τότε καί τώρα ο Θεός συμπεριφέρεται στα πλάσματά Του με τον ίδιο τρόπο. Δηλαδή, την ΑΓΑΠΗ, διότι «ο Θεός ΕΙΝΑΙ ΑΓΑΠΗ» [Α’ Ιωάννης: δ’ 8].

Πώς όμως ταυτίζεται η οργισμένη Του ενέργεια με την ιδιότητά Του που είναι η ΑΓΑΠΗ;

Ο Θεός φίλε μου, προετοίμαζε έναν λαό –τον λαό Ισραήλ εν προκειμένω- για να προέλθει από αυτόν τον λαό ο Μεσσίας Χριστός, ο Σωτήρας όλου του κόσμου, όπου η ΑΓΑΠΗ του Θεού προετοίμαζε για την δική μας σωτηρία. Ο λαός εκείνος όμως, έπρεπε να παρέμενε άγιος και πιστός στον Θεό, και ώς καθαρισμένος πλέον λαός να μπορούσε ο Μεσσίας να γεννιόταν ανάμεσά τους. Δέν ήταν δυνατόν ο Μεσσίας να γεννηθεί μέσα σε έναν αποστατησμένο και ειδωλολατρικό λαό. Στην Π.Δ. βλέπουμε την οργή του Θεού να ξεχειλίζει στον λαό Του, όταν αυτός περίκλεινε από την αποστολή του και λάτρευε ξένους «θεούς», όμως μετά από πολλές προειδοποιήσεις που τους έκανε ο Θεός για την επερχόμενη οργή Του εάν δέν επέστρεφαν στον Θεό τους. Ο Θεός καθάριζε τον δρόμο του λαού από τους αποστάτες καθώς και από τους λαούς εκείνους που εμπόδιζαν τον λαό Ισραήλ να φτάσει στον προορισμό του. Η οργή του Θεού εκεί φαίνεται όπως φαίνεται και η αγάπη Του στην υπακοή του λαού Του. Αυτή η στάση του Θεού δέν αποτελεί σκληρότητα αλλά δικαιοσύνη, διότι, ναί μέν ο Θεός είναι Αγάπη αλλά είναι εξίσου και Δικαιοσύνη.

Ο θάνατος ώς τιμωρία στην παράβαση των εθνών αλλά καί του λαού του Θεού, ήταν αποτέλεσμα της άρνησης και της αποστασίας των ανθρώπων από τον δρόμο του Θεού. Η απώλεια των αποστατών ήταν δεδομένη, και στην απορία σου για το τί άραγε έγιναν οι ψυχές εκείνες εφόσον δέν είχαν δυνατότητα να γνωρίσουν τον Θεό, τα πράγματα δείχνουν εντελώς το αντίθετο, ότι δηλαδή μισούσαν τον Θεό του Ισραήλ όπως και τον Ισραήλ τον ίδιο και τον πολεμούσαν μέχρι θανάτου, εξ’ ού και η δίκαιη απώλεια τους. Σε αντίθετη περίπτωση, όταν οι εθνικοί αναγνώριζαν τον Θεό του Ισραήλ ώς τον μόνο αληθινό Θεό, τότε η Αγάπη του Θεού τους περιέβαλε με περίσσια φροντίδα. Μή ξεχνάμε ότι ο Θεός δημιούργησε τον άνθρωπο για να ζεί παντοτινά μαζί Του και στην Χάρη Του. Έβαλε ο Θεός όρια και εντολές για το πώς θα ζεί το δημιούργημά Του. Όταν δέν υπάκουε το κτίσμα τότε ο Κτίστης εκτελούσε την Δικαιοσύνη Του, όπως βλέπουμε να γίνεται με την εν λόγω οργή Του που αναφέρεις. Αυτό όμως μέχρι την ευλογημένη στιγμή της Θυσίας του Ιησού Χριστού, που από την εποχή του Νόμου που είμασταν μας εισήγαγε πλέον στην εποχή της Χάρης. Τώρα δέν υφίσταται η καταδίκη της Π.Δ. –διότι ο Χριστός εκπλήρωσε την Π.Δ.- αλλά δίδεται παντοτινά η ευκαιρία στον αμαρτωλό να μετανοήσει και να δεχθεί την Θυσία του Χριστού ώς το μόνο μέσον για την Σωτηρία μας. Η τελική οργή όμως του Θεού που θα ξεχειλίσει, θα είναι την ημέρα της κρίσεως όπου και θα δώσει κάθε ψυχή λόγο για την άρνηση της στο εξιλαστήριο Έργο του Ιησού Χριστού επάνω στον Σταυρό.

Την δεύτερη ερώτηση σου, για τα παιδιά του τρίτου κόσμου (και για κάθε παιδί λέω εγώ), την επικαλούνται πολλοί, και απορούν για την κατάντια αυτή που ο Θεός επιτρέπει. Αυτή η κατάντια είναι έργο ανθρώπων που υποκινούνται από την ενέργεια του διαβόλου, διότι ο διάβολος «ήτο απ' αρχής ανθρωποκτόνος» [Ιωάννης: η’ 44]. Η αποστασία από τον Θεό έχει αυτά ακριβώς τα αποτελέσματα, δηλαδή την παράδοση μας στα χέρια του εχθρού μας διαβόλου. Γράφοντας τις γραμμές αυτές, βλέπω αυτή την στιγμή στις ειδήσεις την περίπτωση του αεροπλάνου στην Αμερική (πού αλλού;) που κάνοντας επίδειξη φιγούρας στον αέρα, πέφτει ανάμεσα στο πλήθος που... πήγε να παρακολουθήσει την ανθρώπινη αφροσύνη, με τραγικά αποτελέσματα. Γιατί άραγε ο Θεός επέτρεψε να γίνει κάτι τέτοιο; Εφόσον η «βλακεία» (συγνώμη) του ανθρώπου πάει γυρεύοντας, ο Θεός φταίει; Ο διάβολος χορεύει την ανθρωπότητα, έως ότου τελειώσει η «βασιλεία» του επί της γής, διότι «βασιλεύει», γι’ αυτό και στους πειρασμούς του Κυρίου στην έρημο, ο διάβολος έδειξε στον Χριστό: «... πάντα τα βασίλεια του κόσμου και την δόξαν αυτών (που ήσαν του διαβόλου), και λέγει προς αυτόν (στον Ιησού), Ταύτα πάντα θέλω σοι δώσει, εάν πεσών προσκυνήσης με» [Ματθαίος: δ’ 8-9]. Για την κατάντια αυτή που ο διάβολος επέβαλε στην ανθρωπότητα, ας μή μας διαφεύγει η Βιβλική αλήθεια, ότι: «... τα παθήματα του παρόντος καιρού δεν είναι άξια να συγκριθώσι με την δόξαν την μέλλουσαν να αποκαλυφθή εις ημάς» [Ρωμαίους: η' 18], και μ' αυτή την αλήθεια ας παρηγορούμαστε.  

Το άλλο σκέλος της ερώτησης σου, εάν υπάρχει τρόπος να σωθούν αυτά τα παιδιά, δέν χρειάζεται ιδιαίτερης προσπάθειας ερμηνεία. Ο Χριστός επάνω στο Σταυρό εξάλειψε «... το καθ' ημών χειρόγραφον, συνιστάμενον εις διατάγματα, το οποίον ήτο εναντίον εις ημάς, και αφήρεσεν αυτό εκ του μέσου, προσηλώσας αυτό επί του σταυρού·» [Κολοσσαείς: β’ 14], και κατά συνέπεια καθαρίστηκε πλέον η αμαρτία που μας είχε υπόδουλους.  Τα μικρά παιδιά που δέν έχουν γνώση της αμαρτίας, ούτε είναι ικανά να διαχωρίσουν το καλό με το κακό, είναι δικαιωμένα με την Θυσία του Χριστού και μετά θάνατον πηγαίνουν στην παρουσία του Πατέρα Θεού, διότι: «ο Ιησούς είπεν· Αφήσατε τα παιδία και μη εμποδίζετε αυτά να έλθωσι προς εμέ· διότι των τοιούτων είναι η βασιλεία των ουρανών» [Ματθαίος: ιθ’ 14]. Από την στιγμή που θα είναι πλέον ικανός ο άνθρωπος να εκλέξει το καλό με το κακό τότε μόνο είναι υπεύθυνος για την σωτηρία του ή την απώλειά του.

NAME: ΑΠΟΣΤΟΛΗΣ
COUNTRY: ΕΛΛΑΔΑ/ΤΡΙΚΑΛΑ
mail: TO..._GA.....@HOTMAIL.COM
Date: Tuesday September 20, 2011
Time: 12:29:27 PM

ΕΡΩΤΗΣΗ: Κύριε Οικονομίδη σας ευχαριστώ για την άμεση ανταπόκριση σας στα ερωτήματά μου για τα οποία και περίμενα με πολύ αγωνία. Δεν έχω κάτι να πω αφού με υπερκαλύψατε με της σαφείς απαντήσεις σας. Προσεύχομαι στον Πατέρα Θεό για κάθε έργο που γίνεται για την διάδοση της αλήθειας αλλά και για κάθε άτομο που εργάζεται. Η αλήθεια θα πρέπει πάντα να ακούγεται ακόμη και εάν μερικοί την απορρίπτουν. Ας μην ξεχνάμε τον ΛΟΓΟ ΤΟΥ ΙΗΣΟΥ : <<Εγώ είμαι η οδός και η ΑΛΗΘΕΙΑ και η ζωή· ουδείς έρχεται προς τον Πατέρα, ειμή δι' εμού.>> Ιωαν. 14:6 και <<Αν ο κόσμος σάς μισεί, να ξέρετε ότι πρωτύτερα από σας μίσησε εμένα (την Αλήθεια). Αν ήσασταν από τον κόσμο, ο κόσμος θα αγαπούσε το δικό του· επειδή, όμως, δεν είστε από τον κόσμο, αλλά εγώ σας διάλεξα από τον κόσμο, γι' αυτό ο κόσμος σάς μισεί.>> Ιωαν. 15:18-19 Και εγώ λέω ότι όχι μόνο τον μίσησαν αλλά τον θανάτωσαν επάνω στο σταυρό. Κάτι το οποίο κάνει ο άνθρωπος και σήμερα με την συμπεριφορά του.... Όσοι εμποδίζουν αλλά και όσοι κατηγορούν εσάς και όχι μόνο , ας σκεφτούν ότι εμποδίζουν την διάδοση του ευαγγελίου (τον Λόγο) στον κόσμο. Κατά βάθος εμποδίζουν τον ίδιο τον Κύριο αφού ο Λόγος είναι ο ίδιος ο Κύριός μας (Ιωαν. 1). Τέλος θα ήθελα να σας πώ αγαπητέ εν Κυρίω αδερφέ ότι δεν είσαι μόνος σε αυτόν τον δύσκολο αγώνα. Μαζί σου έχεις τον Ιησού Χριστό. <<Και εάν ο Κύριος είναι μαζί μου ποιός μπορεί να είναι εναντίον μου;>> ο Θεός μαζί μας αδερφέ καθώς οι μέρες του Κυρίου μας φτάνουν και για μας που ζούμε με αυτή την ελπίδα αυτή είναι η χαρά μας καθώς δεν ζούμε με φόβο Θεού αφού είμαστε παιδιά δικά του.

NAME: ΧΡΗΣΤΟΣ
COUNTRY: ΕΛΛΑΔΑ
mail: zag......_chr..@yahoo.gr
Date: Tuesday March 22, 2011
Time: 06:44:34 AM

 ΕΡΩΤΗΣΗ: ΤΙ ΕΙΝΑΙ Ο ΒΑΠΤΙΣΜΟΣ ΥΠΕΡ ΤΩΝ ΝΕΚΡΩΝ, ΠΟΥ ΓΡΑΦΕΙ Ο ΠΑΥΛΟΣ ΣΤΗΝ ΠΡΟΣ ΚΟΡΙΝΘΙΟΥΣ ΕΠΙΣΤΟΛΗ? ΣΑΣ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ.

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Αγαπητέ Χρήστο,

το εν λόγω εδάφιο έχει ώς εξής: «επεί τί ποιήσουσιν οι βαπτισόμενοι υπέρ των νεκρών; εί όλως νεκροί ούκ εγείρονται, τί και βαπτίζονται υπέρ αυτών;» (Α’ Κορινθίους: ιε’ 29 – αρχαίο κείμενο-).

Κατ’ αρχήν θα πρέπει να ξεκαθαρίσουμε, ότι, τα λόγια αυτά του εδαφίου απευθύνονται ως επί το πλείστον σε μιά εκκλησία που είχε πρόβλημα κατανόησης της Αναστάσεως, όπως ήταν η εκκλησία της Κορίνθου, γι’ αυτό και δέν τα συναντούμε αλλού ώς γραφικό έρεισμα βαπτίσματος υπέρ των νεκρών. Στην Αποστολική Εκκλησία του Χριστού, τέτοιος θεσμός δέν υπήρχε. Κάποιοι θρησκευόμενοι αποδίδουν τα εδάφια αυτά του Παύλου ώς ένα αντιπροσωπευτικό βάπτισμα σε προσφιλή νεκρό πρόσωπο, όμως ακριβέστερα θα πρέπει να δούμε αυτό το «βάπτισμα υπέρ των νεκρών» ώς βάπτισμα στην ελπίδα της αναστάσεως των νεκρών.

Ο Απ. Παύλος επαναλαμβάνει την έννοια των λεγομένων του που έγραψε στην Ρωμαίους επιστολή του, ότι το βάπτισμα είναι προτύπωση του θανάτου και της Αναστάσεως του Κυρίου μας Ιησού Χριστού, λέγοντας: «Συνετάφημεν λοιπόν μετ' αυτού διά του βαπτίσματος εις τον θάνατον, ίνα καθώς ο Χριστός ανέστη εκ νεκρών διά της δόξης του Πατρός, ούτω και ημείς περιπατήσωμεν εις νέαν ζωήν» (Ρωμαίους: ς’ 4), καθώς και: «συνταφέντες μετ' αυτού εν τω βαπτίσματι, διά του οποίου και συνανέστητε διά της πίστεως της ενεργείας του Θεού, όστις ανέστησεν αυτόν εκ των νεκρών» (Κολοσσαείς: β’ 12).

Έτσι λοιπόν, ο Παύλος σε απάντηση του, στο ερώτημα των Κορινθίων, πώς άραγε γίνεται η ανάσταση των νεκρών, τους απαντάει με τα λόγια: «... τί ποιήσουσιν οι βαπτιζόμενοι υπέρ των νεκρών;".

Το ότι υπάρχει άγνοια σε κάποιους μέχρι και σήμερα για το εν λόγω εδάφιο, δέν μας παραξενεύει, διότι, και στον αρχαίο κόσμο υπήρχε η ίδια άγνοια (παρερμηνεία) των λόγων του Παύλου, όπου κατά τον 2^ο μ.Χ. αιώνα ο αιρετικός Μαρκίωνας με τους οπαδούς του πίστευαν ότι το «βάπτισμα υπέρ των νεκρών» ήταν ένα αντιπροσωπευτικό βάπτισμα για κάποιον νεοκατήχητο Χριστιανό που πέθανε πρίν να προλάβει να βαπτισθεί. Έτσι λοιπόν, τοποθετούσαν κάποιον ζωντανό κάτω από το κρεβάτι του νεκρού και άρχιζαν έναν διάλογο μαζί του περί της πίστεως στον Χριστό και περί βαπτίσματος. Ο «αντιπρόσωπος» του νεκρού απαντούσε ότι δέχεται την διδασκαλία αυτή και έτσι βάπτιζαν αυτόν στην θέση του νεκρού, εκτελώντας –όπως τουλάχιστον ενόμιζαν- κατά γράμμα τα λόγια του Παύλου για το «βάπτισμα υπέρ των νεκρών». Κάτι τέτοιο όμως σίγουρα δέν έχει θέση στην Ορθή διδασκαλία του Κυρίου μας και κατά συνέπεια δέν αρμόζει σε Χριστιανούς να δέχονται την όποια παρερμηνεία των λεγομένων του Παύλου. Εξ’ άλλου, σύμφωνα και με τους ιστορικούς, έως και σήμερα υπάρχουν γύρω στις τριάντα ερμηνείες στα λόγια αυτά του Παύλου, όπου καμία εξ’ αυτών δέν ανταποκρίνεται στην Αλήθεια του Λόγου του Θεού.

Τέλος, η σωστή ερμηνεία που μπορούμε να αποδώσουμε στα επίμαχα εδάφια της Α’ Κορινθίους: ιε’ 29 επιστολής, είναι η εξής: Εάν κατ’ υπόθεσιν δέν υπάρχει ανάσταση νεκρών, αυτοί οι οποίοι βαπτίσθηκαν με την ελπίδα της αναστάσεως (δηλαδή υπέρ των νεκρών), τί θα πρέπει να κάνουν εφόσον «απατήθηκαν»;

Εάν υπάρχει φίλε Χρήστο Ανάσταση νεκρών (που υπάρχει) τότε το «Βάπτισμα υπέρ των νεκρών» είναι το βάπτισμα στην ΕΛΠΙΔΑ ΤΗΣ ΑΝΑΣΤΑΣΕΩΣ ΑΥΤΗΣ και όχι για τους ίδιους τους νεκρούς.

Ευχαριστούμε για την επικοινωνία.

NAME: Παρασχος
COUNTRY: Ελλαδα
mail: pa..._lar...@yahoo.gr
Date: Monday January 10, 2011
Time: 01:35:34 PM

ΕΡΩΤΗΣΗ: Χαίρετε Εχω έναν προβληματισμο επάνω στις γραφές, συγκεκριμμένα αν πάμε Γένεση κεφάλαιο Ε΄εδάφιο 25: "Και έζησε Μαθουσάλα επτά έτη και εξήκοντα και εκατόν και εγένησε τον Λάμεχ...και εγένοντο πάσαι αι ημέραι Μαθουσάλα, ας έζησεν, εννέα και εξήκοντα και εννακόσια έτη, και απέθανε. Και έζησε Λάμεχ οκτώ και ογδοήκοντα και εκατόν έτη και εγέννησεν υιόν και επωνόμασε το όνομα αυτού Νώε..." και παρακάτω στο Ζ΄κεφάλαιο εδάφιο 6:" Νώε δε ην ετών εξακοσίων, και ο κατακλυσμός του ύδατος εγένετο επί της γης". Τώρα προσθέτοντας τα χρόνια: Μαθουσάλας 167 ετών γεννάει το Λάμεχ, αυτός 188 ετών τον Νώε, ο κατακλυσμός γίνεται όταν ο Νώε ήταν 600 ετών. Αν τα αθροίσουμε έχουμε: 167+188+600=955 χρόνια από τη γέννηση του Μαθουσάλα ότα έγινε ο Κατακλυσμός, όμως ο Μαθουσάλας έζησε 969 χρόνια και επομένως ζούσε όταν έγινε ο κατακλυσμός, αλλα αφού σώθηκαν μόνο 8 σύμφωνα με τις γραφές, πως γίνεται αυτό? Ευχαριστώ εκ των προτέρων για την απάντηση.

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Αγαπητέ Παράσχο,

Οι χρονολογίες στην Παλαιά Διαθήκη διαφέρουν τις περισσότερες φορές, και αυτό δέν οφείλεται στον αυθεντικό Λόγο του Θεού αλλά στους αντιγραφείς και μεταφραστές των κειμένων, όπου και δημιουργούν κάποια σύγχυση. Κάνουμε συχνά το λάθος να εμμένουμε σε κάποια σημεία του Λόγου του Θεού, που κατά την άποψη μας δέν «ταιριάσουν» χρονολογικά, και αυτό διότι ανατρέχουμε σε δευτερεύουσες πηγές. Ξεχνάμε καθώς φαίνεται την Εβραϊκή (και αυθεντική) πηγή της Παλαιάς Διαθήκης, όπου μπορούμε καλύτερα να καταλήξουμε σε σταθερά συμπεράσματα και όχι σε βεβιασμένα.

Δέν ξέρω εάν γνωρίζεις τα περί Ιησού Χριστού και της Σωτηρίας που μας χάρισε, που είναι εξ’ άλλου και το βασικότερο σημείο της Αγίας Γραφής, και στην συνέχεια ανατρέχεις και στις Βιβλικές χρονολογίες που όπως δείχνεις θέλεις να ερευνάς σε βάθος. Εάν γνωρίζεις περί Ιησού, καλώς προχωράς και στο εν λόγω θέμα μας, εάν όμως δέν έχεις γνωρίσει την Σωτηρία που ο Κύριος χαρίζει, τότε καλό είναι να εστιάσεις σ’ Αυτόν και μετά υπάρχει καιρός και για τα υπόλοιπα. Θέλω να πιστεύω όμως ότι έχεις σχέση προσωπική με τον Κύριο, αρκεί όμως ο προβληματισμός σου αυτός περί χρονολογιών να μή κλονίσει την πίστη σου διότι ο Θεός είναι πάντα αληθής.

Το κείμενο στο οποίο αναφέρθηκες γράφει: «και έζησεν μαθουσάλα εκατόν και εξήκοντα επτά έτη και γέννησεν τον λάμεχ» και αυτός ο κώδικας είναι ο «Codex Vaticanus» (1209), ενώ ο Βάμβας μεταφράζει το εδάφιο 25: «Και έζησεν ο Μαθουσάλα εκατόν ογδοήκοντα επτά έτη, και εγέννησε τον Λάμεχ»· Τό εν λόγω κείμενο συμφωνεί με τον «Αλεξανδρινό Κώδικα» (5^ος αιώνας) καθώς επίσης και με το «Μασοριτικό Κείμενο».

Εάν δούμε τα κείμενα αυτά, θα παρατηρήσουμε, ότι, ο «Βατικανός Κώδικας» τοποθετεί την ηλικία του Μαθουσάλα στα 167 έτη όταν γέννησε τον Λάμεχ και ότι ο Μαθουσάλας πέθανε το 2256 από την Δημιουργία, δηλαδή δεκατέσσερα χρόνια μετά τον Κατακλυσμό, κάτι το οποίον δέν ευσταθεί και κατά συνέπεια το απορρίπτουμε.

Ο «Αλεξανδρινός Κώδικας» τοποθετεί την ηλικία του Μαθουσάλα στα 187 έτη όταν γέννησε τον Λάμεχ και ότι ο Μαθουσάλας πέθανε έξι χρόνια πρίν τον Κατακλυσμό στην ηλικία των 969 ετών.

Το «Μασοριτικό [Εβραϊκό] Κείμενο» (που οι χριστιανοί ονόμασαν Παλαιά Διαθήκη) γράφει ότι ο Μαθουσάλας ήταν 187 ετών όταν γέννησε τον Λάμεχ και ότι πέθανε το 1656 από την Δημιουργία, το έτος του Κατακλυσμού και στην ηλικία των 969 ετών. Αυτό είναι και το επικρατέστερο.

Υπάρχει και η «Σαμαρειτική Τορά» η οποία τοποθετεί την ηλικία του Μαθουσάλα, όταν γέννησε τον Λάμεχ, στα 67 έτη και ότι πέθανε το έτος του κατακλυσμού ενώ ήταν 720 ετών. Τέτοιο κείμενο ούτε κάν το ανεχόμαστε διότι από την αλήθεια μακράν απέχει.

Να δούμε όμως γιατί εμμένω στο Εβραϊκό κείμενο ως το αυθεντικό.

Η ετοιμολογία του ονόματος Μαθουσάλας στα Εβραϊκά, σημαίνει: «Όταν πεθάνει θα πρέπει να σταλεί», και υπονοούσαν τον κατακλυσμό που θα ερχόταν. Πέθανε ο Μαθουσάλας μιά εβδομάδα πρίν τον κατακλυσμό, σύμφωνα με τον Ραβίνο Shlomo Yitzhaki, και η εβδομάδα εκείνη ήταν η εβδομάδα πένθους όπου ο Νώε με την οικογένεια του επένθησαν τον άνθρωπό τους. Ο Μαθουσάλας ήταν παππούς του Νώε. Αμέσως μετά ήλθε ο κατακλυσμός.

Θέλω κλείνοντας να επαναλάβω, ότι, τυχόν διαφορές στον Λόγο του Θεού, «δέν οφείλεται στον αυθεντικό Λόγο του Θεού αλλά στους αντιγραφείς και μεταφραστές των κειμένων».

Ευχαριστούμε για την επικοινωνία.

ΑΠΟ ΑΝΩΝΥΜΟ ΑΝΑΓΝΩΣΤΗ:

Γεια σου Γιώργο και συγχαρητήρια για αυτή την ιστοσελίδα. Δίνεις γερές μάχες.

Θα ήθελα να σου εκφράσω όμως προσωπικά τη διαφωνία μου σχετικά με το άρθρο "Τα πνεύματα στην φυλακή".

Αυτό που λέει ο Πέτρος: [Α Πέτ. 3:19-20] "διά του οποίου πορευθείς εκήρυξε και προς τα πνεύματα τα εν τη φυλακή, τα οποία ηπείθησάν ποτέ, ότε η μακροθυμία του Θεού επρόσμενέ ποτέ αυτούς εν ταις ημέραις του Νώε, ενώ κατεσκευάζετο η κιβωτός, εις ην ολίγαι, τουτέστιν οκτώ, ψυχαί διεσώθησαν δι' ύδατος." 

Το ερμηνεύει ο ίδιος λίγο παρακάτω: [Α Πέτ. 4:6] "Επειδή διά τούτο εκηρύχθη το ευαγγέλιον και προς τους νεκρούς, διά να κριθώσι μεν κατά ανθρώπους εν σαρκί, να ζώσι δε κατά Θεόν εν πνεύματι." 

O Απ. Πέτρος διευκρινίζει ότι ο Ιησούς κήρυξε στους νεκρούς ανθρώπους και μάλιστα σε αυτούς που απείθησαν στις ημέρες του Νώε. 

Επίσης τα πνεύματα δεν είναι δυνατόν να ζευγαρώσουν με ανθρώπους. Ο Ιησούς είπε ότι (Λουκ. 24:39) "το πνεύμα σάρκα και οστά δεν έχει", επίσης (Ματθ. 22:30) "Διότι εν τη αναστάσει ούτε νυμφεύονται ούτε νυμφεύουσιν, αλλ' είναι ως άγγελοι του Θεού εν ουρανώ." 

Οι άγγελοι όπως και τα πνεύματα δεν είναι ούτε αρσενικά ούτε θηλυκά όντα, δεν έχουν γενετήσιες ορμές ούτε σεξουαλικά όργανα ούτε σπέρμα. Οι γενετήσιες ορμές είναι στοιχείο της σάρκας.

Με μια προσεκτική ματιά στη γένεση καταλαβαίνουμε ότι οι γιοι του Θεού είναι οι άνδρες από τη γενιά του Σηθ. Και εις τον Σηθ ομοίως εγεννήθη

υιός· και εκάλεσε το όνομα αυτού Ενώς. Τότε έγεινεν αρχή να ονομάζωνται με το όνομα του Κυρίου. (Γέν. 4:26)

Μόνο η γενιά του Σηθ ονομάζονταν με το όνομα του Κυρίου δηλαδή γιοι του Θεού, και μάλιστα ο Θεός τους είχε στείλει και το Πνεύμα του (Γέν. 6:3). Η άλλη γενιά ήταν η γενιά του Καϊν.

Επίσης στο Δευτ. 14:1 διαβάζουμε: Σεις είσθε υιοί Κυρίου του Θεού σας· Που σημαίνει ότι στην παλαιά διαθήκη ο όρος "υιοί του θεού" δεν χρησιμοποιείτε αποκλειστικά για αγγέλους. 

Μη μας ξεφεύγει επίσης το γεγονός ότι γίγαντες υπήρξαν στην εποχή του Αβραάμ και μετέπειτα: Πρότερον δε κατώκουν εν αυτή οι Εμμαίοι, λαός μέγας και πολυάριθμος και υψηλός το ανάστημα, καθώς οι Ανακείμ· οίτινες και αυτοί ελογίζοντο γίγαντες, ως οι Ανακείμ· αλλ' οι Μωαβίται ονομάζουσιν αυτούς Εμμαίους (Δευτ. 2:10-11).

Αύτη ομοίως ελογίζετο γη των γιγάντων· γίγαντες κατώκουν εκεί πρότερον· οι δε Αμμωνίται ονομάζουσιν αυτούς Ζαμζουμμείμ· (Δευτ. 2:20). Επίσης γίγαντες υπήρχαν και στην γη Χαναάν. Ήταν και αυτοί απόγονοι δαιμόνων-γυναικών; Οι γίγαντες δεν ήταν τίποτα άλλο παρά ανθρώπινες φυλές.

Όλοι οι άνθρωποι προερχόμαστε αποκλειστικά από τον Αδάμ. "και έκαμεν εξ ενός αίματος παν έθνος ανθρώπων (εδω περιλαμβάνονται και οι γίγαντες) και, διά να κατοικώσιν εφ' όλου του προσώπου της γης, και διώρισε τους προδιατεταγμένους καιρούς και τα οροθέσια της κατοικίας αυτών (Πράξ. 17:26)".

Ζητώ συγγνώμη αν έγινα κουραστικός.

Ο Κύριος να σε ευλογεί. Συνέχισε τον αγώνα σου!

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Αγαπητέ φίλε,

ευχαριστώ για τα καλά σου λόγια και τις παρατηρήσεις σου τις οποίες λαμβάνω σοβαρά υπ’ όψιν.

Το εν λόγω άρθρο του Τάσου Κιουλάχογλου, το οποίο αναδημοσίευσα από το http://www.jba.gr/gr/Articles/jbajunejuly07c.htm φέρει απόψεις που δέχομαι και υποστηρίζω.

Εάν επιμένουμε στον ισχυρισμό μας, ότι, οι άγγελοι (με την ανθρώπινη μορφή) δέν μπορούν να ζευγαρώσουν διότι δέν έχουν σπέρμα ούτε σάρκα, τότε θα πρέπει να αναιρέσουμε και την Βιβλική αλήθεια, ότι, οι τρείς Άγγελοι που φάνηκαν στον Αβραάμ εν μορφή ανθρώπου, δέν είχαν στομάχι και ούτε έφαγαν τον μόσχο που ο Αβραάμ τους ετοίμασε να φάνε και να ξεκουραστούνε.

Άγγελοι (για τους συγκεκριμένους μιλώ) δέν φύλαξαν το κατοικητήριο τους και εκπόρνευσαν, μας λέει ο Λόγος του Θεού, γι’ αυτό και φυλάσσονται με δεσμά αλυσίδων για την ημέρα της κρίσης. Οι αποστατημένοι αυτοί άγγελοι δέν είναι της κατηγορίας των άλλων αγγέλων-δαιμόνων, όπου και είναι ελεύθεροι έως την τελική ημέρα, αλλά είναι ειδική κατηγορία που ενώ εστάλησαν για κάποια αποστολή, είδαν τις ωραίες θυγατέρες των ανθρώπων και ετεκνοποίησαν μαζί τους. Λίγα από τα σχετικά εδάφια είναι και τα εξής:

«ἀγγέλους τε τοὺς μὴ τηρήσαντας τὴν ἑαυτῶν ἀρχὴν ἀλλὰ ἀπολιπόντας τὸ ἴδιον οἰκητήριον εἰς κρίσιν μεγάλης ἡμέρας δεσμοῖς ἀϊδίοις ὑπὸ ζόφον τετήρηκεν, ὡς σόδομα καὶ γόμορρα καὶ αἱ περὶ αὐτὰς πόλεις, τὸν ὅμοιον τρόπον τούτοις ἐκπορνεύσασαι καὶ ἀπελθοῦσαι ὀπίσω σαρκὸς ἑτέρας, πρόκεινται δεῖγμα πυρὸς αἰωνίου δίκην ὑπέχουσαι» [Επιστολή Ιούδα: α’ 6-7].

Το άρθρο αγαπητέ μου φίλε φιλοξενεί περισσότερα στοιχεία για του λόγου το αληθές.

Πάντως, οι γνώμες επειδή ποικίλουν, πολλές φορές μπορεί να δημιουργήσουν διχόνοια. Επειδή όμως το θέμα αυτό είναι δευτερεύον, διότι δέν είναι «Σωτηριακό θέμα», δέν θα επιμείνω περισσότερο και ας πιστεύω ακράδαντα ότι οι «υιοί του Θεού» -στην προκειμένη περίπτωση- ήταν και οι εκπεσόντες άγγελοι, δηλαδή όντα πνευματικά. Εξ' άλλου, τέτοια ομολογία να ταυτίζεται με την άποψη μου (που είναι και η Βιβλική άποψη) έχουμε και από τους πρώτους Αποστολικούς Πατέρες που έγραψαν αλήθειες, όπως π.χ. ο Ιουστίνος ο Μάρτυς, ο οποίος μεταξύ άλλων, έγραψε και για τους εν λόγω αγγέλους, ότι: "οι δ' άγγελοι, παραβάντες τήνδε τήν τάξιν, γυναικών μίξεσιν ηττήθησαν καί παίδας ετέκνωσαν, οί εισιν οι λεγόμενοι δαίμονες. Καί προσέτι λοιπόν τό ανθρώπειον γένος εαυτοίς εδούλωσαν..." ['Ιουστίνου Φιλοσόφου καί Μάρτυρος "Απολογία υπέρ Χριστιανών πρός τήν Ρωμαίων Σύγκλητον"].

Ευχαριστούμε για την επικοινωνία.

Εκτύπωση / Print

Home

Οι διευθύνσεις που μπορείτε να μας βρείτε είναι:

www.sporeas.com   www.sporeas.gr   www.sporeas.eu

Έδρα:Melbourne-Australia